یه جا نوشته بود میدونید چرا مغز خاطرات بد رو بیشتر به یاد میسپاره؟
چون مغز کارش خوشحال نگهداشتن ما نیست، کارش حفظ بقاست!
لازمهی حفظ بقا هم حساسیت بیشتر به وقایع ناگوار و ناخوشاینده، که حواسش باشه احیانا نذاره دوباره اون ماجرا اتفاق بیفته!
حالا مغز لبدوخته خاطرات بد رو یادآورمون میشه و وضعیت زندگیمون گاهی زیادی پیچیده است. فکر کن اگه فقط خاطرات خوش رو نگه میداشت که دیگه کی جلودار خطا بود؟!
اینجور وقتا لازمه از مغزمون بسیار تشکر کنیم که اجازه نمیده توی گرداب خطاها سرگردون بمونیم وگرنه هیچکی و هیچی نمیتونست این هشدار رو به این جدّیت به ما گوشزد کنه.
هرچند توی اکثر برداشتهای عمومی و ذهنیتهای غالب، همهچی کلا تقصیر یکی دیگه است و ما اون مبرا از خطای قصهایم و دلمون هم که آينه. اینه که گاهی تهِ تهِ گردنگیری مسئولیتهامون خلاصه میشه به ‘من نبودم دستم بود تقصیر آستینم بود
آخرین دیدگاهها