توی تعطیلات و در بینابین جنگ و تنش‌های آن،

هنوز هم جاهایی می‌شنویم: هر آن کس که دندان

 مستند کوتاهی از زندگی سلن دیون را تماشا می‌کردم.

ما آدم‌ها توی عالم خیال که می‌رویم خودمان را

 سیزدهمین روز سال اسب هم به سلامت از بر

بالاخره بعد از مدتی امکان دسترسی و فرصت پرداختن

دغدغه‌ی ما دیگه گرونی نیست؛ دغدغه‌مون اینه که تهِ

گاهی به استقبال مرگ رفتن بیشتر از آنکه نشان

عمرمان به امید سپری می‌شود و امیدمان در  انتظار:

_ بفرما جرات داری شما اول بزن (ولی نزن!